Aanwezig in je Lichaam

Iedereen heeft in zijn of haar lichaam een centraal ‘ik’ punt die voelbaar is;  een sensatie van levendigheid, beweging, of misschien spanning. Sluit eens je ogen en vraag je af; waar voel ik mezelf nu? bodyhouse_large1Waar heb ik dan het eerst, en het meest, contact mee? Is dit waar je buik overgaat naar je borst? Je diafragma? Of is het juist je onderbuik? Is het achter je ogen? of voel je het meeste van ‘jezelf’ in je nek en schouders? Of ergens anders?

Daar, waar je jezelf het meest waarneemt;  hoe is het gevoel daar?  Is het ruim, aanwezig, of voelt het juist als vernauwd, en klein?  En is dit gebied in contact met de rest van je lichaam? Draagt het elkaar? Is het met elkaar verbonden? En is de beweging van je adem er aanwezig?

Dit gaat over lichaamsbewustzijn, de waarde van de aanwezigheid in je lichaam. Voelend, levend, ademend.

Veel mensen zijn zich simpelweg niet bewust van deze waarde, of zijn het min of meer verleerd. Door gewoonte of omstandigheden zijn ze ‘uit hun lijf’ gegaan en zijn ‘in hun hoofd’ gaan ‘wonen’.  Ikzelf  ‘logeer’ ook nog regelmatig in mijn hoofd, en soms zijn deze logeerpartijtjes helemaal niet  prettig, en verlang ik weer naar huis. Gelukkig heb ik mede door rebalancing dit lichaamsbewustzijn meer kunnen ontwikkelen. En heb daardoor dat huis leren kennen als mezelf.  En ik mag wel zeggen; dat is echt een groot geschenk. Ook al is het voelen in het lichaam, en de sensaties de er doorheen jagen niet altijd een feestje, het is wel leven. Het is wel het huis.

Eigenlijk is lichaamsbewustzijn de grootste al dan niet verborgen schat in je persoonlijke en spirituele ontwikkeling. Via het lichaam kan contact worden gemaakt met de wondertjes van het leven; het openen van de energie, de wakkerheid in jezelf, de verwondering, de schoonheid, het je laten raken, de antwoorden. Zonder de mogelijkheid van levendige fysieke sensaties zouden die wondertjes niet werkelijk bestaan, behalve als een verhaaltje in ons hoofd.

Wie ben ik? Wat wil ik? Wat moet ik Nu?

Vaak is het antwoord simpelweg dat er iets open gaat en er iets gaat stromen. En dan is de hele vragenkwestie verdwenen want er is een zakken van het hoofd weer terug in het lijf. En er is een overgavemoment omdat we de levendigheid van de eigen ervaring weer gaan voelen ; dit ben ik, Ik wil alleen maar hier zijn, en ik moet niks.