‘daar’ en ‘hier’

 

“Wat ik nu ervaar hoort bij mij, in mijn leven, op dit moment. Laat het me ervaren, het is zoals het is”.

Dat is een laatste zin uit een mindfulness oefening die ik op een cd heb staan. Ik beluisterde deze vandaag en de zin raakte me. Hoe vaak heb ik eigenlijk als het niet prettig voelt in mezelf, ik eigenlijk wil dat het anders is? Laat ik het helemaal toe? Geef ik de schuld aan iets anders, of de ander?

Hoe zou het zijn dat in mijn verlangen dat de wereld echter, opener, meer in contact met elkaar zou zijn, ik degene ben om dat op me te nemen? Als ik wil dat het ‘daar’ verandert, moet ik ‘hier’ beginnen. Telkens weer. Wezenlijk gezien is er geen ‘daar’. Alles is ‘hier’, want ‘hier’ wordt alles beleefd. Dat betekend de volle verantwoording nemen met het besef dat ik die wereld zelf bén. En dus zelf creëer. Alles begint bij mij, zo treed ik die wereld tegemoet en dát krijg ik weer terug. Als ik van mezelf houdt voel ik ook dat er van me gehouden wordt. Als ik weerstand tegen iets heb, lijkt het alsof de wereld ook weerstand tegen mij chain-link-1450575_1920heeft.

Dit laat telkens weer precies zien waar ik ben. Eigenlijk is het er allemaal voor mij, om in beweging te komen, te openen,vrijer te worden. Ook al voelt het in eerste instantie juist andersom. De neiging om me terug te trekken, het uit de weg te gaan ken ik maar al te goed.

Hoe wonderlijk is het te beseffen dat dit állemaal een innerlijke beleving is. Op mijn geheel eigen manier beleef ik de afspiegeling van mijn innerlijk in de buitenwereld, en andersom. Ik open daarin of ik sluit, en dat wordt steeds meer en subtieler voelbaar.

Ik besef steeds meer; eigenlijk hoef ik bijna niets meer te doen dan luisteren, stil luisteren en de beweging te voelen en te volgen. Ik bén die wereld en die wereld is mij. Het opent en sluit zich ook in mij, als mij. Het is één beweging van geven en ontvangen. Er ontstaat een gevoel van wederkerigheid; ben ik dienstbaar aan deze wereld dan is de wereld ook dienstbaar aan mij. Dat geeft vertrouwen.

En daar waar waar dit nog niet zo is, en ik vooral nog met mezelf bezig ben, wat soms behoorlijk zo is, neem ik het mezelf niet meer zo kwalijk. Ook dat heeft z’n functie. Het is geen moeten. Zelfs daar is mildheid.