doorschijnen

Alle ervaringen in je leven hebben je gemaakt tot wie je nu bent. De belichaming van jezelf, hoe jij jezelf in de wereld neerzet, met jezelf en met anderen omgaat, is voor een groot deel gevormd door indrukken van anderen, je opvoeders, de omgeving waarin je opgroeide. En daarin hebben we vaak allemaal (verborgen) boodschappen meegekregen. Hoe we moesten zijn, wie we moesten worden, hoe we ons moesten gedragen, hoe we onszelf presenteerden, wie we konden vertrouwen en wie we moesten wantrouwen et cetera.

Je kunt je voorstellen dat het daardoor lijkt dat we voor een groot deel nogal ‘gemaakt’ zijn en dus onvrij. En eigenlijk is dat ook zo. We zijn gevormd door verleden en vanuit dat beeld kijken we naar het Nu en de toekomst. Dat is niet echt een vrije positie.

En daarachter is er een wezenlijke en oorspronkelijke gestalte die je werkelijk bent. Ongevormd, authentiek en Nu. Het gaat vooraf aan al je indrukken, herinneringen en gevoelens.sun-203792_1920

Deze vrije staat is er altijd, ook in je huidige situatie, hoe je je nu voelt. Alleen al deze voorstelling kunnen hebben en in jezelf oproepen, kan al iets in beweging zetten. Er is dan én een erkenning van de conditioneringen, je pijn en je verkrampingen, én er is een gevoelsindruk van het vrije, ongevormde wat altijd aanwezig is. Dat kan gewoon, simpelweg, samen gaan.

Je kunt die vrije staat niet ‘maken’. Je kunt het wel laten doorschijnen in je bewustzijn, als een weten. Dat weten is de opening waar je licht doorheen kan schijnen, in welke situatie of gevoel je je nu ook bevindt. Zoals je ook weet dat de zon er áltijd is.

Stel je voor dat je al helemaal oké bént. En dat pijn, ongemak, verdriet, wanhoop zich daar af en toe in laat voelen en dat dit gevoelt mag worden. En dan is het nóg oké. Dat was het al, dat is het, en dat zal het altijd zijn.