Draagvlak

In het vorige blog schreef ik dat het belangrijk is om aanwezig te zijn  in de ervaring. Waarom is dit zo belangrijk?

Ieder gevoel en sensatie heeft een punt waaruit het ontstaat, ‘ergens’ begint het, het komt ‘ergens’ op, en het landt ook weer ‘ergens’. Waar, is eigenlijk niet zo belangrijk, maar wat wel van belang is, is dat het een draagvlak nodig heeft. Een basis. En hoe groter het draagvlak is, hoe gemakkelijker je ook weer landt in die basis.

Het draagvlak van inspanning is je conditie. Hoe meer conditie, hoe gemakkelijker je iets volhoudt. Het draagvlak voor je gezondheid is je immuunsysteem. Op een meer emotioneel niveau gezien; het draagvlak voor je innerlijk kind is je innerlijke volwassene.

Daar op het draagvlak, vindt het grond en kan het rusten. Voor gevoelens is er ook een draagvlak: Je lichaam, en je aanwezigheid in het lichaam.

Wanneer je de aanwezigheid van je eigen draagvlak niet voelt zal je dit buiten jezelf gaan zoeken, en dat gebeurt vaak onbewust. In goedkeuring door anderen, bevestiging door anderen, door afleiding te zoeken. Door je aandacht vooral op de buitenwereld te richten. Dit is een nogal onstabiel en afhankelijk draagvlak.

Door aanwezig te zijn in je lichaam, door te gaan voelen en hierbij te blijven kun je dit draagvlak steeds weer opnieuw voelbaar maken en eigen maken.

Het mooie is dat je je niet overmatig hoeft in te spannen om dit te ontwikkelen. Je hoeft het niet ‘te halen’ of er hard voor te werken. Het gaat eerder over stilstaan, rusten, luisteren, en voelen. Precies daar zijn, waar je bent, bij het voelen, ook al is het daar kwetsbaar en wiebelig. Daar kan het groeien.

Weet dat dit er altijd is. Je bént het. Als dat besef dieper en dieper binnenkomt en belichaamd dan vind je je draagvlak in alle ervaringen. Dan is alles je grond.