(open) Gewaarzijn

De geest (het denken) heeft altijd een oriëntatie. Deze oriëntatie kan over van alles gaan; zorgen voor veiligheid, behouden van je zelfbeeld, het dragen van verantwoordelijkheden, terugkijken naar het verleden, zorgen voor de toekomst, angst voor verlies, je fysieke of psychische gezondheid, zingeving, noem maar op. Iedereen heeft zo zijn of haar specifieke thema’s opgebouwd waar het denken zich voortdurend (onbewust) op richt.

Of je nu je best doet om positief te denken over die thema’s , eigenlijk maakt het niet zoveel uit. Het is ‘de laag eronder’ die maakt dat je een bepaalde manier van denken/voelen hebt en onderhoudt. De ‘laag eronder’ is het simpele feit dat je gelooft in deze gedachtes. Zowel in de positieve of negatieve.

Het is belangrijk om te zien dat je je gedachtes gelooft en dat je daardoor het verhaal steeds weer herhaalt en zelfs uitbreidt. Inclusief de gevoelens en sensaties die het geeft. Ga er maar van uit dat dit zo je hele leven door gaat. Als je dat helder ziet maak je een besluit: Je doet er niets aan. Dus je laat het voor wat het is maar blijft het wel voelen. Ga er vervolgens maar vanuit dat je dat binnen no time weer vergeet, en dan herinner je je er weer opnieuw aan.

Dit is een houding die je open gewaarzijn noemt. Alle gerichtheid die zich aandient wordt gezien als onnodig en deze stop je op het moment dat je het opmerkt. (Innerlijk kun je in jezelf zeggen; stop!) De focus is op die open ruimte die geen doel heeft en die nergens ‘naartoe hoeft’.  Daar ga je steeds weer naar terug. Je ziet dat het leven zelf stromend is, dat het nergens aan hecht en zich nergens op richt. Zelfs ‘het gedoe’ stroomt als je niet hecht aan oplossingen en verbetering’. Wat een opluchting!