(open) Gewaarzijn

De geest (het denken) heeft altijd een oriëntatie. Dit kan over van alles gaan; zorgen voor eigen veiligheid, behouden van je zelfbeeld, dragen van verantwoordelijkheden, terugkijken naar verleden, zorgen over toekomst, angst voor verlies, je fysieke of psychische gezondheid, zingeving, noem maar op. Iedereen heeft zo zijn of haar specifieke thema’s waar het denken zich voortdurend (onbewust) op richt.

Het is ‘de laag eronder’ die maakt dat je een bepaalde manier van denken/voelen hebt en onderhoudt. De ‘laag eronder’ is het simpele feit dat je gelooft in deze gedachtes. Zowel in de positieve of negatieve.

Het is belangrijk om te zien dat je je gedachtes gelooft en dat je daardoor het verhaal steeds herhaalt en zelfs uitbreidt. Inclusief de gevoelens en sensaties die het geeft. Als je dat helder ziet maak je een besluit: Je doet er niets meer aan. Je laat het voor wat het is maar blijft het wel voelen. Ga er maar vanuit dat je dat binnen no time weer vergeet en weer in dezelfde gedachtestromen zit, maar dan herinner je je er weer opnieuw aan.

Dit is een houding die je open gewaarzijn noemt. Alle gerichtheid stop je op het moment dat je het opmerkt. (Innerlijk kun je in jezelf zeggen; stop!) De focus is op die open ruimte die geen doel heeft en die nergens ‘naartoe hoeft’.  Daar ga je steeds weer naar terug. Je ziet dat het leven zelf stromend is, dat het nergens aan hecht en zich nergens op richt. Zelfs ‘het gedoe’ stroomt als je niet hecht aan oplossingen en verbetering’. Wat een opluchting!