Zelfonderzoek (of inquiry) is een manier van aandacht geven aan je (gevoels) lichaam. Bij zelfonderzoek ben je je eigen waarnemings-object. Je zit, al of niet in een meditatiehouding, sluit je ogen en voelt. In je lichaam.

Wanneer je zo een tijdje aandachtig waarneemt benoem je al voelende de sensatie(s) die er zijn. Dit kan van alles zijn; “ik voel een druk op mijn keel of borst”, of “ik voel een trilling in mijn been”. Daarbij is er de uitnodiging om ‘erbij te blijven’.

Niet willen veranderen vraagt je aandacht. Je brengt je adem er naartoe en je bent aanwezig bij de zich aandienende gevoelens/ sensaties.

Daarna kun je de gevoelservaring uitdiepen door beeldvorming te gebruiken en dit beeld voor je te aanschouwen terwijl je blijft voelen en waarnemen. “Het voelt als een steen”, “het voelt als een donkergrijze massa”. Beeldspraak is hierbij behulpzaam om het beeld concreter en eigen te maken;  jouw sfeer van het gevoel, je kleur van het gevoel, de smaak, de structuur ervan, jouw woorden om het gevoel te beschrijven, etcetera.

Daarnaast onderzoek je jouw relatie met het gevoel. Hoe verhoudt ik me tot het gevoel: “Kan ik vriendelijk zijn naar het het gevoel?”, “kan ik het begroeten?”, “mag het er zijn en kan ik erbij blijven zonder het te hoeven/moeten veranderen?”

Op die manier zet je het gevoel naast je, of beter gezegd bij je. Je ziet dat je het gevoel niet bent, je voelt het gevoel. Dit besef alleen al kan meer adem geven, opluchten, verruimen. Je creëert ruimte voor het gevoel zodat het gevoel er mag zijn.

Zelfonderzoek is een onderdeel van een Rebalancing sessie maar kan ook op zichzelf staan als een losse sessie. Neem hierover even contact op.

terug naar Rebalancing®