Bij zelfonderzoek observeer je jezelf. Je zit, al of niet in een meditatiehouding, sluit je ogen en voelt. In je lichaam.

Terwijl je aandachtig waarneemt benoem je de sensatie(s) die er zijn. Dit kan van alles zijn; “ik voel een druk op mijn borst”, of “ik voel een trilling in mijn been”.

Deze sensatie vraagt je aandacht. Je bent aanwezig bij de gevoelens/sensaties en je brengt je adem ernaartoe.

Daarna kun je de gevoelservaring uitdiepen door beeldvorming te gebruiken. ‘Het voelt als een steen’, ‘het voelt als een donkergrijze massa’. Beeldspraak helpt je gevoel concreter te maken; de sfeer van je gevoel, de kleur van je gevoel, de smaak, de structuur ervan. Het zijn jouw woorden om het gevoel te beschrijven.

Daarnaast onderzoek je jouw relatie met het gevoel. Hoe verhoudt ik me tot het gevoel. ‘Kan ik vriendelijk zijn naar het het gevoel? ‘Mag het er zijn?’ ‘Kan ik erbij blijven zonder het te hoeven/moeten veranderen?’ Of wil ik het veranderen, verbeteren, weg hebben? ‘Hoe doe ik dat dan?’

Zo zet je het gevoel naast je, of beter gezegd; bij je. Je ziet dat je het gevoel niet bent, je voelt het gevoel. Dit besef geeft ruimte. Adem. Zo creëer je ruimte voor het gevoel zodat het er meer mag zijn. Daarnaast krijg je je gevoel meer in beeld.

Zelfonderzoek is een onderdeel van een Rebalancing sessie maar kan ook op zichzelf staan als een losse sessie. Neem hierover even contact op.

terug naar Rebalancing®