Bij zelfonderzoek observeer je als je ware jezelf. Je zit, al of niet in een meditatiehouding en voelt. In je lichaam.

Terwijl je waarneemt benoem je de sensatie(s) die er zijn. Bijvoorbeeld; “ik voel een druk op mijn borst”, of “ik voel een trilling in mijn been”.

Je geeft aandacht aan deze sensatie en je brengt je adem ernaartoe.

Daarna kun je de gevoelservaring uitdiepen door beeldvorming te gebruiken.  Bijvoorbeeld; ‘het voelt als een steen, hard en koud’, ‘het voelt als een ondoordringbare grijze massa’. Beeldspraak helpt om je gevoel concreter te maken; de sfeer van het gevoel, de kleur van het gevoel, de smaak, de structuur ervan. Het zijn jouw woorden om het gevoel te beschrijven.

Daarnaast onderzoek je jouw relatie met het gevoel; hoe verhoudt ik me tot dit gevoel? ‘Mag het er zijn?’ ‘Kan ik erbij blijven zonder het te hoeven/moeten veranderen?’ Of wil ik het veranderen, verbeteren, weg hebben? ‘Hoe doe ik dat dan?’

Zo zet je het gevoel ‘naast je’, of beter gezegd; bij je. Je ziet dat je het gevoel niet bent, je voelt het gevoel. Dit besef geeft ruimte en dat is een voorwaarde om ermee te kunnen werken. Daarnaast krijg je je gevoel meer in beeld.

 

Zelfonderzoek is een onderdeel van een Rebalancing sessie maar kan ook op zichzelf staan als een losse sessie. Neem hierover even contact op.

terug naar Rebalancing®