Verruiming

 “je kunt problemen niet oplossen op het niveau waarop ze zijn ontstaan”, een mooie uitspraak van Einstein.

Ik vertaal het hier in; er kan pas ontspanning (verruiming) komen wanneer een ruimer perspectief aangeboden wordt. Als we samen hard gaan werken om het op te lossen dan lost het niet op. Ook al wil je graag ergens van af, het is niet het uitgangspunt. Er hoeft niets verandert te worden. We hoeven het dus ook niet op te lossen.

In gevoelens en gedrag waar we vroeger als kind niet ontvangen of ondersteund zijn door onze ouders hebben we mechanismes opgebouwd. Hierdoor hebben we dezelfde spanning of leegte (onbewustheid) gecreëerd die onze ouders zelf hadden op die gebieden. Dit is dus niet ontwikkeld in ons eigen bewustzijn. Met andere woorden; dit werkt (onbewust) door in onszelf, op een heel eigen manier. Zo ben je ‘geworden’, vanuit verzet of juist aanpassing. Vaak is dat wel degelijk voelbaar in je lichaam. We vangen deze leegte of onbewustheid op met spanning (tonus) of onderspanning (ondertonus).

Dit is waar wat mij betreft het citaat naar verwijst. Dit kunnen we niet op hetzelfde niveau oplossen. Eigenlijk kunnen we het helemaal niet oplossen.

Je moet jezelf hier als het ware een ander aanbod doen. En dat is alleen maar te vinden in dat wat je nog niet kent. Dat doe je door open te staan om nieuwe (gevoels)ervaringen op te doen. Dát is verruiming, het ‘andere niveau’. Nieuwe gevoelsstromen leren kennen.