relatie/werken met felt sense

Ik heb eerder in een blog geschreven over de felt sense. De felt sense is de huidige gevoelservaring in je lichaam. Deze gevoelservaring staat altijd in relatie tot iets. Dit wordt ‘object relatie’ genoemd. Object; een gevoel, een gedachte, herinnering, een verhaal, een geraaktheid. Het staat nooit op zichzelf. De felt sense is altijd ‘in relatie’. Er is een ervaring, en er is een ‘ervaarder’. Dit zijn twee onderdelen van de ervaring, zou je kunnen zeggen.

Het ‘lastige’ ervan is dat het vaak zo direct en onbewust is dat je het in eerste instantie niet eens opvalt. Dit gebeurt in je dagelijkse leventje ook. Ergens ‘pik je iets op’, en dat geeft een gevoel in jezelf. Er is een relatie tussen dat wat je oppikt, het gevoel wat dit geeft, en jij. Hier hoef je niet hoog-gevoelig voor te zijn, dit gebeurt altijd en bij iedereen.

In een sessie is er ook relatie. De relatie tussen de gever en de ontvanger, tussen het gevoel wat de aanraking geeft en hoe je dit interpreteert, de relatie tussen dat wat het contact oproept tussen de rebalancer en jou. Dit relationele veld heeft een intimiteit die belangrijk is in sessies. Wanneer deze intimiteit er niet is of er is afstand en mist er een nodige directheid. Het wordt een soort ‘werken aan’, wat vaak een intentie in zich heeft van verbeteren, veranderen etcetera.

In een sessie werken we met de felt sense. Met dat wat er plaatsvindt, in het moment. Dit brengen we in contact, zonder er over te oordelen of het te willen veranderen.

Het kan bijvoorbeeld zijn dat aanraking een ongemakkelijk gevoel oproept, of alertheid, verdriet, pijn (fysiek of emotioneel) of dat je het niet kunt plaatsen, dat je eigenlijk niks of weinig voelt, dat je niet kunt ontspannen of erg je best doet om zo goed mogelijk te ontspannen.

Deze relatie heeft altijd iets in zich van je geschiedenis, hoe je het geleerd/afgekeken hebt van anderen, hoe je het jezelf aangeleerd hebt (reactiepatronen), hoe je ouders je benaderden, hoe je de buitenwereld (en ook je binnenwereld) hebt geïnterpreteerd. Het wijst altijd terug naar hoe je systeem is opgebouwd.

Het mooie is dat we daar dan direct mee kunnen werken. We hoeven niet verder ‘te zoeken’. Dit is nu de felt sense. Daar werken we dan mee. (Ik word zelf altijd wel een beetje blij als er iets ‘niet lukt’).

Aanraking is wat mij betreft de meest directe manier om dit in beeld te krijgen. We doen dit samen. Niet analytisch maar voelend en bewust.