re-balancing

Zo nu en dan krijg ik een berichtje in mijn mailbox in de trant van; ‘zou je mij ook (even) kunnen re-balancen? ‘Ik ben uit balans en ik wil graag- of sterker nog-  ik moet weer in balans komen.’ Zodat ik weer verder kan met mijn leven, zodat ik mijn werk weer aankan etc.  (Ik chargeer hier een beetje)

Ik vind dit interessant; hoe kun je voelen dat er iets in onbalans is, en hoe voelt dat? Hoe voelt on-balans in je lichaam? En waar voel je dat? Hoe voelde het toen je nog ‘in balans was’? Was je toen bewust van hoe je balans?

On-balans valt op een of andere manier meer op dan balans.

On-balans is misschien wel een begin van iets nieuws. Van jezelf, van je normale doen en laten, je ideeën over jezelf en je leven. En het is de vraag of dat eerdere doen en laten en ideeën je nog wel bevielen, en of dit nog wel nog bij je past.

On-balans is dus helemaal goed. Daar begin je, als je dat toelaat. On-balans is beweging, is groei, is potentie, is vernieuwing.

Daarom vind ik de naam Rebalancing soms niet zo passend. Wat mij betreft gaan we niet op zoek naar balans. De uitnodiging is om te onderzoeken en of je met je volle aandacht bij kunt zijn bij wat je on-balans noemt, zonder iets te veranderen.

We doen allemaal zo ons best om in balans te blijven, en dat is toch eigenlijk al interessant, nietwaar? Als je je best moet doen om in balans te blijven dan klinkt dat alsof on-balans ‘op de loer ligt’, toch?

Kortom; als je je (zogenaamde) balans kwijt raakt komt er beweging.