Buik- en rugkant

De energetische uitwisseling met de buitenwereld, je capaciteit tot verbinden en communicatie is met de voorkant van je lichaam. De plaats van uitwisseling en contact is vóór je. Dit noemen we de buik-kant. De buik is tevens het grootste gedeelte van het lichaam wat onbeschermd is. Ter illustratie: de ribbenkast geeft bescherming aan hart en longen en daar onder (buik tot heup) heeft je lichaam geen bescherming van bottenstructuur. Dat maakt dit gebied (je) letterlijk en figuurlijk kwetsbaarder.

Het kwetsbare van de buikkant in relatie tot de wereld en de relaties die daar in plaatsvinden heeft een bescherming (stevigheid) nodig. Gelukkig hebben we die van nature; de rug-kant. Dit is het draagvlak van de buikkant. Denk maar aan de uitdrukking ‘ruggengraat hebben’, wat zoiets betekent als hebben van eigenheid en veerkracht. In contact zijn met de buitenwereld (buikkant) en vanuit eigenheid en kracht in relatie staan met die wereld, is de kwaliteit van de rugkant. Samengevat: De buik belichaamt het verbindende aspect met de buitenwereld. De rug belichaamt het in verbinding zijn met jezelf ín die buitenwereld.

De buikkant heeft een energetische gerichtheid naar voren (toekomst). De rugkant gaat over wat achter je is (verleden). Dit heeft te maken met opgedane ervaringen; de ondersteuning die je hebt gekregen om jezelf te mogen zijn. (opvoeding, omgeving). Misschien kun je, als je dit leest, hier iets in voelen.

Als er een te grote gerichtheid (afhankelijkheid) is naar goedkeuring vanuit de buitenwereld dan raak je je rugkant min of meer ‘kwijt’. Er is daar minder contact. De buik krijgt daardoor onvoldoende ondersteuning van de rug. De adem trekt zich terug uit de buik en gaat omhoog. Er is een neiging tot afwenden uit het contact of aanpassingsgedrag en gedrag dat gericht is op goedkeuring en angst voor afwijzing. Daarbij raak je ook uit contact met jezelf.

Om dit verhaal te verduidelijken vanuit mijn eigen situatie: ik heb in mijn kindertijd veel buikkant ontwikkeld. Vanwege een onstabiele basis ontstond een overlevingspatroon waarin het zorgen voor een ander mijn gerichtheid is geworden (buikkant). Er was weinig ruimte voor eigenheid, kind zijn, ontwikkeling van identiteit en authenticiteit, de rugkant. In mijn proces van bewustwording en het meer en meer ervaren van mijzelf; ‘wat voel ik, wat wil ik, wie ben ik’ krijg ik meer rugkant. Er komt meer openheid en ook meer stevigheid in vorm. En dat proces belichaamt zich, het wordt voelbaar in mezelf.

De openheid van de buikkant en de stevigheid van de rugkant, is dus een gevoelsbeleving. Het is een gevoel van zelf-zijn, aanwezig in de ervaring, zowel bij mezelf als aanwezig in de buitenwereld. Vanuit losheid en vanuit eigen ondersteuning. Het plaatje, de hand van de Boeddha geeft dit ook weer. In contact- en bij zichzelf.

In rebalancingsessies kun je leren om die eigen ondersteuning -vanuit lichaamsbewustwording- weer te gaan ervaren. Wees welkom!